مشکل تأخیر در گیمینگ ابری حل شد — حالا صنعت باید مدل کسبوکار را پیدا کند
سه تحول زیرساختی همگرا، پایه فنی بازی ابری را تغییر دادهاند: بلوغ شبکههای محاسبات لبه، بهبود کارایی کدکهای ویدیویی، و استقرار خوشههای تخصصی پردازنده گرافیکی برای بارهای کاری بازی. حاصل جمع این تغییرات این است که سرویسهای بازی ابری اکنون به طور معمول تأخیر کمتر از ۲۰ میلیثانیه از انتها به انتها از طریق فیبر نوری یا اتصالات ۵جی در مناطق کلانشهری عمده ارائه میدهند — آستانهای که بیشتر سبکهای بازی قادر به تشخیص آن از سختافزار محلی نیستند. مسئله این است که آیا این آستانه کافی است، چه مناطق جغرافیایی را پوشش میدهد، و آیا اقتصاد آن برای هیچ یک از ذینفعان معنا دارد.
مشکل تأخیر حل شده است (برای برخی بازیها، در برخی مکانها)
بالاترین سطح انویدیا جیفورس ناو (GeForce NOW Ultimate) تأخیر کمتر از ۲۰ میلیثانیه را از طریق اتصالات مناسب تبلیغ میکند و در عمل در اتصالات فیبر نوری در فاصله ۵۰ کیلومتری از گره لبه منطقهای به آن میرسد. ابربازی مایکروسافت (Xbox Cloud Gaming) که روی بیش از ۶۰ منطقه جهانی اَزور مستقر شده، به طور مشابه تأخیر متوسط اندازهگیریشده خود را در مناطق کلانشهری آزمایششده به ۱۷-۲۲ میلیثانیه کاهش داده است. پلیاستیشن کلاد سونی (که از پلیاستیشن ناو تحت سطح پرمیوم پلاس پلیاستیشن راهاندازی مجدد شد) در اسناد فنی ۲۰۲۵ خود گزارش داده که به طور متوسط تأخیر ۱۹ میلیثانیه را برای کاربران روی اتصالات سیمی در اتحادیه اروپا و کلانشهرهای اصلی آمریکا ارائه میدهد.
مهمترین قید این است: «برای برخی بازیها». بازیهای نوبتی استراتژیک، آرپیجیها، بازیهای معمولی و ماجراجوییهای روایی در این ارقام تأخیر اساساً از بازی محلی قابل تشخیص نیستند. تیراندازی اول شخص رقابتی، بازیهای مبارزهای، و بازیهای ریتمیک — ژانرهایی که ورودی دقیق در سطح فریم اهمیت دارد — همچنان واقعاً دچار افت میشوند. نیاز تأخیر جامعه بازیهای حرفهای به ۱-۵ میلیثانیه نزدیکتر است، و هیچ زیرساخت ابری نمیتواند آن را در هر فاصله عملی ارائه دهد. بازی ابری برای ۱۵ درصد بازیکنانی که به صورت رقابتی در این سبکها بازی میکنند، جایگزین سختافزار محلی نخواهد شد. برای ۸۵ درصد دیگر، بحث اساساً تمام شده است.