سافت‌بنک ۷۵ میلیارد یورو برای ساخت بزرگترین دیتاسنترهای هوش مصنوعی اروپا در فرانسه سرمایه‌گذاری می‌کند

گروه سافت‌بنک در اجلاس ۲۰۲۶ «فرانسه را انتخاب کنید» تعهد کرد تا ۷۵ میلیارد یورو در زیرساخت‌های دیتاسنتر هوش مصنوعی در فرانسه سرمایه‌گذاری کند – این بزرگترین سرمایه‌گذاری انفرادی در تاریخ زیرساخت‌های هوش مصنوعی در اروپاست. این اعلامیه که در حضور امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه انجام شد، در شرایطی مطرح می‌شود که دولت‌های اروپایی برای جذب سرمایه‌های عظیم مرتبط با ساخت زیرساخت‌های هوش مصنوعی با یکدیگر رقابت می‌کنند.

ساختار تعهد مالی

رقم ۷۵ میلیارد یورو به دو بخش مجزا تقسیم می‌شود. تعهد قطعی ۴۵ میلیارد یورو است که برای توسعه ۳.۱ گیگاوات ظرفیت دیتاسنتر هوش مصنوعی در سه سایت در منطقه اوت-دو-فرانس شامل دونکرک (دقیقاً لون-پلاژ)، بوسکل و بوشن اختصاص یافته است. فاز اول تا سال ۲۰۳۱ تکمیل می‌شود. ۳۰ میلیارد یوروی باقی‌مانده مشروط است و برای ۱.۹ گیگاوات ظرفیت اضافی در سایر سایت‌های فرانسه برنامه‌ریزی شده – منوط به تأییدیه‌های نظارتی، توافق‌های دسترسی به شبکه و شرایط بازار.

در مجموع، این سرمایه‌گذاری ۵ گیگاوات ظرفیت محاسباتی هوش مصنوعی در سراسر فرانسه ایجاد می‌کند. برای مقایسه: کل ظرفیت نصب‌شده دیتاسنتر در فرانسه امروز حدود ۱.۵ تا ۲ گیگاوات تخمین زده می‌شود. این یک تعهد واحد می‌تواند آن را بیش از سه برابر کند.

چرا فرانسه

انتخاب فرانسه نسبت به سایر کشورهای اروپایی تصادفی نیست. سافت‌بنک و شرکایش به‌طور خاص به شبکه برق کمکربن فرانسه که عمدتاً هسته‌ای است به‌عنوان یک عامل تعیین‌کننده اشاره کردند. دیتاسنترهای هوش مصنوعی فوق‌العاده پرمصرف هستند – یک کلاستر متراکم آموزش هوش مصنوعی می‌تواند ۱۰۰ کیلووات یا بیشتر به ازای هر رَک مصرف کند و در مقیاس گیگاواتی، منبع و پایداری تأمین برق به یک ملاحظه استراتژیک تبدیل می‌شود. ناوگان هسته‌ای فرانسه هم اعتبار کمکربن و هم ظرفیت بار پایه قابلاعتماد را فراهم می‌کند که در شبکه‌های صرفاً تجدیدپذیر سایر کشورهای اروپایی به‌سختی قابل دستیابی است.

منطقه اوت-دو-فرانس همچنین زیرساخت صنعتی، دسترسی بندری در دونکرک و نزدیکی به نقاط فرود کابل‌های زیردریایی متصل به بریتانیا و فراتر از آن را ارائه می‌دهد. نیروی کار ماهر منطقه که از نظر تاریخی با تولید صنعتی و مهندسی مرتبط است، مزیت دیگری محسوب می‌شود.

شرکای اصلی و نقش آنها

سه شریک اصلی در این پروژه نقش دارند. SB Energy، زیرمجموعه انرژی سافت‌بنک، تأمین برق و زیرساخت انرژی را بر عهده دارد. EDF، شرکت برق دولتی فرانسه، در توافق‌نامه‌های تأمین برق مشارکت دارد – ترتیبی که عملاً دولت فرانسه را به یک ذی‌نفع ساختاری در موفقیت پروژه تبدیل می‌کند. اشنایدر الکتریک، شرکت فرانسوی تولیدکننده تجهیزات توزیع برق و اتوماسیون صنعتی، در حال توسعه یک کلاستر تولید رباتیک در بندر دونکرک است. این کلاستر قطعات دیتاسنتر و ماژول‌های برق تولید خواهد کرد و زنجیره تأمین محلی برای زیرساخت هوش مصنوعی اروپا ایجاد می‌کند.

بخش اشنایدر الکتریک فراتر از خود دیتاسنترها اهمیت دارد. این تلاش نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد ظرفیت تولید اروپایی برای اجزای فیزیکی زیرساخت هوش مصنوعی است – به جای وابستگی به زنجیره‌های تأمینی که عمدتاً از آسیا می‌گذرند. این با اهداف کلی سیاست صنعتی اروپا در مورد حاکمیت فناوری همسو است.

شغل‌ها و تأثیر اقتصادی

سافت‌بنک پیش‌بینی می‌کند این سرمایه‌گذاری هزاران شغل ماهر در حوزه‌های عملیات دیتاسنتر، مهندسی، سیستم‌های انرژی، رباتیک و تولید پیشرفته ایجاد کند. مشارکت‌های تحقیق و توسعه با دانشگاه‌ها و مدارس مهندسی محلی منطقه نیز بخشی از این تعهد است. مقامات فرانسوی این را یک پیروزی بزرگ توسعه اقتصادی برای منطقه‌ای می‌دانند که در دهه‌های اخیر کاهش اشتغال صنعتی سنتی را تجربه کرده است.

تصویر بزرگتر: رقابت زیرساخت هوش مصنوعی در اروپا

اعلامیه سافت‌بنک بخشی از روند گسترده‌تر سرمایه‌گذاری‌های بزرگ در زیرساخت هوش مصنوعی در اروپا در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ است. مایکروسافت، گوگل، متا و آمازون همگی توسعه دیتاسنترهای چند میلیارد یورویی در اروپا را اعلام کرده‌اند. اجلاس «فرانسه را انتخاب کنید» به یک مکان تکراری برای این اعلامیه‌ها تبدیل شده است – یک سیاست عمدی دولت ماکرون برای positioning فرانسه به‌عنوان مقصد ترجیحی اروپا برای سرمایه هوش مصنوعی.

سؤال استراتژیک این است که آیا تعهدات در این مقیاس به ظرفیت عملیاتی در زمان‌بندی‌های اعلام شده تبدیل می‌شود. ساخت دیتاسنتر در مقیاس گیگاواتی با محدودیت‌های واقعی مواجه است: زمان تحویل ترانسفورماتورهای فشار قوی برق هم‌اکنون به جای ماه‌ها برحسب سال اندازه‌گیری می‌شود؛ فرایندهای برنامه‌ریزی و اخذ مجوز در کشورهای اروپایی می‌تواند کند باشد و رقابت برای همان نیروی کار ماهر و تجهیزات تخصصی در چندین پروژه بزرگ همزمان، فشار بر زنجیره تأمین ایجاد می‌کند. هدف تکمیل فاز اول تا سال ۲۰۳۱ بلندپروازانه است اما اگر فاز تعهد قطعی بدون تأخیر عمده پیش برود، دور از ذهن نیست.